خدایا ! از ظلم و ستمی که بر تئاتر و فرهنگ ایران می رود به تو پناه می بریم. تئاتر شهر را هم اگر از تئاتریها بگیرند تنها مامن هنرمندان دلخسته و دلسوخته ی تئاتر که برای دمی آرامش و آسایش به آنجا پناه می بردند ویران خواهد شد. دیگر چه امیدی به اندیشیدن - خلاقیت و هنرآفرینی!
تو حامی ما باش.


نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم آذر 1386ساعت 23:56  توسط توحید معصومی
|