خبر خیلی کوتاه بود. سید رضی با صدای گرفته و غمگین پشت تلفن. ساعت حوالی ۸ شب : رحمان فوت ائله ییب . هاسی  رحمان ؟   رحمان پرواسی !!     وعلامت سئوالی بزرگ ؟ سید جواب داد : هنوز هیچ چیز معلوم نیست. فقط اینرا میدانیم که در تهران در یک مسافرخانه فوت کرده. .....

آخر رحمان کسی نبود که غریبانه از بین ما برود. هنوز گیجم. گنگ خوابدیده. حیران. عجیب است. با دوستان قرار گذاشته بودیم که در مراسم بزرگداشت روز جهانی تئاتر از ۴ عزیز از دست رفته تئاتر اردبیل تجلیل کنیم. اما نه به شکل عزا و غمگنانه بلکه بزرگشان بداریم و در جشن تئاتر یها یاد آنها را نیز گرامی بداریم. اما ... انگار که تقدیر چیز دیگری بوده است... حالا ۵ نفرند : داود - احد - صیاد - شیدا و رحمان. روحشان شاد. آمین