مجتبي پورمحسن
از هشتم تا يازدهم شهريور ماه نمايش “ملودي شهر باراني” نوشتهي اكبر رادي به كارگرداني هادي مرزبان در سالن تاتر مجموعه فرهنگي سردار جنگل رشت به روي صحنه رفت. اين اجرا در راستاي سياست جديد مركز هنرهاي نمايشي كشور
پرسه در سرزمین خیال انگیز تئاتر و سینما |
مبني بر اعزام گروههاي تاتر به مراكز استانها صورت گرفت. 
نمايش “ملودي شهر باراني” انتخاب مناسبي براي اجرا در رشت بود. جدا از كيفيت خوب، موضوع “ملودي شهر باراني” براي مخاطبان گيلاني جذابيت لازم را دارد. چرا كه داستان نمايش در رشت سال 1325 ميگذرد.
اين نمايشي در حالي در رشت به روي صحنه رفت كه بازيگر اصلي آن تغيير كرده و امين زندگاني، جايگزين داينال حكيمي در نقش بهمن آهنگ شده بود. هادي مرزبان مشغلهي كاري حكيمي را دليل اين تغيير دانست و گفت: “من و آقاي حكيمي دو ماه پيش از طرف جشنواره فرايبوزگ آلمان دعوت شديم. بعد از آن آقاي حكيمي قرار داد بازي در يك فيلم را داشت و لازم بود كه شخص ديگري به جاي او بازي كند كه ما هم از آقاي امين زندگاني دعوت كرديم و ايشان با 20 روز تمرين، كار خيلي خوبي را ارايه كردند.”
استقبال از نمايش “ملودي شهر باراني” بسيار خوب بود. تا جايي كه در سه شب آخر، تماشاگران از دو سه ساعت قبل از اجرا درمحل حاضر شدند تا مبادا پشت در بمانند.
مسوولين سالن سردار جنگل چند ميني بوس هم كه از شهرهاي اطراف براي تماشاي نمايش آمده بودند را برگردانند. بسياري از تماشاگران هم از مدت محدود اجرا (6 شب) ناراضي بودند. اما تبليغات نامناسب هم باعث نشد تا حتا يك سالن هم خالي بماند. تبليغات براي اين نمايش تازه از شب دوم شروع شد.
مرزبان دربارهي علاقهاش به حضور در رشت ميگويد: از سالها قبل دوست داشتم نمايشهايي كه كار ميكنم را به گيلان بياورم. با توجه به سطح فرهنگ گيلان كه دورادور در جريانش بودم و نه تنها به وسيلهي آقاي رادي كه الان اين هشتمين نمايش ايشان است كه دارم تمرين ميكنم، من هميشه دوست داشتم كه آثاري را كه بر روي صحنه ميبرم به گيلان هم بياورم. صرفا به خاطر سطح فرهنگ مردم گيلان كه حس ميكنم - اگر غلو نكنم - از تهران هم بالاتر هستند. تماشاي نمايش “ملودي شهر باراني” براي مردم رشت بسيار دلشين بود. نان پيربو، سبزه ميدان و بيستون قديم، باقلا قاتق و... همه و همه براي تماشاگر گيلاني، ياد آور لحظات خوش است. اگرچه اكثر آنها اعتقاد داشتند كه ارزش “ملودي شهر باراني” صرفا وابسته به ارجاعاتي كه به گيلان ميدهد نيست. در واقع صحبت تماشاگران پس از تماشاي نمايش بيشتر دربارهي نمايش و شخصيتهاي آن بود. مرزبان اين نكته را تاييد ميكند و ميگويد: “ملودي شهر باراني، تاتري ملي است. “من همين جا اشاره كنم كه آقاي رادي به نظر من چخوف، ميلروايبسن ايران است و جالب است كه ايبسن آثارش سه مرحله داشت. در يك مرحله ناگهان گوشههايي به سمبوليسم و نمادگرايي زد. در اين كار به نظر من آقاي رادي با اينكه آن رئاليسم واقعي خودش را حفظ كرده ولي از سمبل استفادههاي زيبايي كرده است.”
يكي از ويژگيهاي نمايش ملودي شهر باراني، موسيقي آن است كه كار سعيد ذهني آهنگساز گيلاني است. موسيقي ذهني به ريتم نمايش كمك ميكند. نمايش “ملودي شهر باراني”، درحالي در رشت به روي صحنه رفت كه در شش ماهي كه از سال 85 گذشته، حتا يك نمايش هم در رشت به روي صحنه نرفته است. در اين شرايط اجراي ملودي شهر باراني در رشت با اعتراض برخي از اهالي تاتر گيلان نيز مواجه شد. آنها اعتقاد داشتند در حالي كه تاتر گيلان با مشكل شديد مالي مواجه است. اجراي نمايش پرهزينهي “ملودي شهر باراني” در رشت توجيهي ندارد. گويا هزينهي اجراي نمايش بر عهدهي مركز هنرهاي نمايشي تهران بوده و اجراي نمايشهايي مثل “ملودي....” در راستاي سياستهاي مركز تهران است. هادي مرزبان در اين باره ميگويد: “حداقل تاثيري كه آمدن ما به رشت ميتواند داشته باشد اين است كه اين علاقه در اهالي تاتر ايجاد ميشود كه چنين برنامههايي را تدارك ببينند و حتا پيش خودشان مقايسهاي با كار هادي مرزبان هم داشته باشند. من فكر ميكنم در صورت انجام اين امر يك فضاي رقابتي سالم به وجود خواهد آمد. در تاتر براي همه جا هست و هيچ كس نميتواند در تاتر جاي كس ديگري را بگيرد.”
با اين همه استقبال كم نظير از اين نمايش نشان ميدهد كه مردم رشت به تجربههاي اين چنيني علاقه دارند.
به گفتههاي هادي مرزبان، اعضاي گروه نمايش هم از كار در رشت راضي هستند: “به هيچ وجه باور نميكردم تماشاگران گيلاني با اين احساسات بيايند كار را ببينند. سالن هر شب پر بود. خوشحالم كه نمايش “ملودي شهر باراني” را به شهر باران آوردهايم.”
نمايش “ملودي شهر باراني” انتخاب مناسبي براي اجرا در رشت بود. جدا از كيفيت خوب، موضوع “ملودي شهر باراني” براي مخاطبان گيلاني جذابيت لازم را دارد. چرا كه داستان نمايش در رشت سال 1325 ميگذرد.
اين نمايشي در حالي در رشت به روي صحنه رفت كه بازيگر اصلي آن تغيير كرده و امين زندگاني، جايگزين داينال حكيمي در نقش بهمن آهنگ شده بود. هادي مرزبان مشغلهي كاري حكيمي را دليل اين تغيير دانست و گفت: “من و آقاي حكيمي دو ماه پيش از طرف جشنواره فرايبوزگ آلمان دعوت شديم. بعد از آن آقاي حكيمي قرار داد بازي در يك فيلم را داشت و لازم بود كه شخص ديگري به جاي او بازي كند كه ما هم از آقاي امين زندگاني دعوت كرديم و ايشان با 20 روز تمرين، كار خيلي خوبي را ارايه كردند.”
استقبال از نمايش “ملودي شهر باراني” بسيار خوب بود. تا جايي كه در سه شب آخر، تماشاگران از دو سه ساعت قبل از اجرا درمحل حاضر شدند تا مبادا پشت در بمانند.
مسوولين سالن سردار جنگل چند ميني بوس هم كه از شهرهاي اطراف براي تماشاي نمايش آمده بودند را برگردانند. بسياري از تماشاگران هم از مدت محدود اجرا (6 شب) ناراضي بودند. اما تبليغات نامناسب هم باعث نشد تا حتا يك سالن هم خالي بماند. تبليغات براي اين نمايش تازه از شب دوم شروع شد.
مرزبان دربارهي علاقهاش به حضور در رشت ميگويد: از سالها قبل دوست داشتم نمايشهايي كه كار ميكنم را به گيلان بياورم. با توجه به سطح فرهنگ گيلان كه دورادور در جريانش بودم و نه تنها به وسيلهي آقاي رادي كه الان اين هشتمين نمايش ايشان است كه دارم تمرين ميكنم، من هميشه دوست داشتم كه آثاري را كه بر روي صحنه ميبرم به گيلان هم بياورم. صرفا به خاطر سطح فرهنگ مردم گيلان كه حس ميكنم - اگر غلو نكنم - از تهران هم بالاتر هستند. تماشاي نمايش “ملودي شهر باراني” براي مردم رشت بسيار دلشين بود. نان پيربو، سبزه ميدان و بيستون قديم، باقلا قاتق و... همه و همه براي تماشاگر گيلاني، ياد آور لحظات خوش است. اگرچه اكثر آنها اعتقاد داشتند كه ارزش “ملودي شهر باراني” صرفا وابسته به ارجاعاتي كه به گيلان ميدهد نيست. در واقع صحبت تماشاگران پس از تماشاي نمايش بيشتر دربارهي نمايش و شخصيتهاي آن بود. مرزبان اين نكته را تاييد ميكند و ميگويد: “ملودي شهر باراني، تاتري ملي است. “من همين جا اشاره كنم كه آقاي رادي به نظر من چخوف، ميلروايبسن ايران است و جالب است كه ايبسن آثارش سه مرحله داشت. در يك مرحله ناگهان گوشههايي به سمبوليسم و نمادگرايي زد. در اين كار به نظر من آقاي رادي با اينكه آن رئاليسم واقعي خودش را حفظ كرده ولي از سمبل استفادههاي زيبايي كرده است.”
يكي از ويژگيهاي نمايش ملودي شهر باراني، موسيقي آن است كه كار سعيد ذهني آهنگساز گيلاني است. موسيقي ذهني به ريتم نمايش كمك ميكند. نمايش “ملودي شهر باراني”، درحالي در رشت به روي صحنه رفت كه در شش ماهي كه از سال 85 گذشته، حتا يك نمايش هم در رشت به روي صحنه نرفته است. در اين شرايط اجراي ملودي شهر باراني در رشت با اعتراض برخي از اهالي تاتر گيلان نيز مواجه شد. آنها اعتقاد داشتند در حالي كه تاتر گيلان با مشكل شديد مالي مواجه است. اجراي نمايش پرهزينهي “ملودي شهر باراني” در رشت توجيهي ندارد. گويا هزينهي اجراي نمايش بر عهدهي مركز هنرهاي نمايشي تهران بوده و اجراي نمايشهايي مثل “ملودي....” در راستاي سياستهاي مركز تهران است. هادي مرزبان در اين باره ميگويد: “حداقل تاثيري كه آمدن ما به رشت ميتواند داشته باشد اين است كه اين علاقه در اهالي تاتر ايجاد ميشود كه چنين برنامههايي را تدارك ببينند و حتا پيش خودشان مقايسهاي با كار هادي مرزبان هم داشته باشند. من فكر ميكنم در صورت انجام اين امر يك فضاي رقابتي سالم به وجود خواهد آمد. در تاتر براي همه جا هست و هيچ كس نميتواند در تاتر جاي كس ديگري را بگيرد.”
با اين همه استقبال كم نظير از اين نمايش نشان ميدهد كه مردم رشت به تجربههاي اين چنيني علاقه دارند.
به گفتههاي هادي مرزبان، اعضاي گروه نمايش هم از كار در رشت راضي هستند: “به هيچ وجه باور نميكردم تماشاگران گيلاني با اين احساسات بيايند كار را ببينند. سالن هر شب پر بود. خوشحالم كه نمايش “ملودي شهر باراني” را به شهر باران آوردهايم.”
نوشته شده در یکشنبه نوزدهم شهریور 1385ساعت 23:38 توسط توحید معصومی
|
نمایش عاشق شدن به فصل سرما نوشته ی محمد برومند و به کارگردانی محمد تقی اسماعیلی کاری از گروه نمایش عروسکی اویون و انجمن نمایش اردبیل به یازدهمین فستیوال بین المللی نمایش عروسکی - مبارک راه یافت. این نمایش از ۱۲ شهریور همه روزه در تالار هنر و فرهنگسرای ابن سینا برای علاقمندان اجرای عمومی خواهد داشت. برای این گروه آرزوی موفقیت دارم.
نوشته شده در یکشنبه دوازدهم شهریور 1385ساعت 15:19 توسط توحید معصومی
|
دكتر علي منتظري: تشكيل سازمان تئاتر؛ تنها راه برون رفت از مشكلات
.jpg)
دكتر علي منتظري، مشاور رئيس جمهور، رئيس جهاد دانشگاهي و عضو پيوسته فرهنگستان هنر است. علي منتظري در گفتوگويي كوتاه با سايت ايران تئاتر همزمان با هفته دولت دستاوردهاي دوره جديد مديريت تئاتر را تشريح كرد.
از اين رو به بهانه ايام هفته دولت گفتوگوي كوتاهي با وي انجام دادهايم كه در زير ميخوانيد:
دستاوردهاي دوره مديريتي كنوني در دوران انتصاب يك ساله ايشان چه بوده است؟
اطلاعات اجمالي من حاكي از آن است كه دو نگاه همزمان در يك سال گذشته دنبال شده است اول توجه به نظرات كارشناسي هنرمندان تئاتر، نيازهاي آنان و بهرهگيري از مجموع استعدادهاي تئاتري كشور و دوم توجه لازم به مباني فرهنگ ديني و ملي در عين اعتقاد به توسعه تئاتر و جذب امكانات در حد مقدورات و امكانات كشور به نظر من پيگيري همين اصول موفقيت بزرگي براي مديريت كنوني تئاتر كشور است كه بايد از آن حمايت شود. انتظار شخصي من از هنرمندان عزيز و مديريت كنوني تئاتر اين است كه از حواشي بپرهيزند و از فرصت به دست آمده براي اعتلاي تئاتر كشور نهايت استفاده را ببرند.
با توجه به مسئوليت شما در جهاد دانشگاهي و فرهنگستان هنر و شوراي عالي انقلاب فرهنگي، همكاري هر يك از اين مراكز با مركز هنرهاي نمايشي چگونه است؟
در مجموع اين مراكز از مجاري ذيربط خود ارتباط پيوسته و خوبي با مركز هنرهاي نمايشي دارند. اين امر به دلايلي در گذشته چندان استحكام نداشت اما در حال حاضر ارزيابي من از اين ارتباط خوب است.
در يك ارزيابي كلي، فضاي تئاتر حال حاضر با دوره مديريتي شما در سالهاي گذشته دچار چه تغييراتي شده است؟
اطلاعات من پيرامون فضاي فعلي تئاتر كشور چندان كامل نيست اما به هر حال گذشت زمان تغييرات زيادي را به بار آورده است. از جمله تغييراتي كه براي من بسيار خوشايند است توجه فوقالعاده رسانههاي جمعي به هنر تئاتر است. اين امر در گذشته فوقالعاده ناچيز بود. امروز رسانههاي ما سخاوتمندانه به تئاتر ميپردازند كه جاي شكر و سپاس دارد. تغييرات ديگري را نيز ميتوان برشمرد كه در اين مجال فرصت پرداختن به آنها نيست.
تئاتر در حال حاضر بيش از هر چيز نيازمند چه اقداماتي از سوي مديريت آن است؟
مهمترين اقداماتي كه در حال حاضر ميتواند به عنوان برنامههاي كوتاه مدت و ميان مدت پيگيري شود، عبارتند از:
1- توجه به تئاتر شهرستانها
2- پيگيري تشكيل گروههاي تئاتري
در درازمدت هم اعتقاد دارم تا ما به تشكيلات سازمان تئاتر كشور زير نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي اقدام نكنيم، برون رفت از مشكلات تئاتر امكان پذير نخواهد بود. جالب است بدانيد از جمله مواردي كه از حدود چهل سال پيش در صحنه تئاتر كشور تقريباً تغييري نكرده است، مطالباتي است كه از سوي هنرمندان تئاتر از يك سو، مسئولان از سوي ديگر و مخاطبان تئاتر يعني مردم مطرح ميشود.
جمعبندي من اين است كه تامين مطالبات هنرمندان، مسئولان و مردم امكانپذير نيست مگر آن كه تئاتر در كشور ما به ارتقاء جايگاه سازماني دست يابد. فكر ميكنم اين نوشداروي تئاتر كشور ماست و مباد كه پس از مرگ سهراب فراهم گردد!
از اين رو به بهانه ايام هفته دولت گفتوگوي كوتاهي با وي انجام دادهايم كه در زير ميخوانيد:
دستاوردهاي دوره مديريتي كنوني در دوران انتصاب يك ساله ايشان چه بوده است؟
اطلاعات اجمالي من حاكي از آن است كه دو نگاه همزمان در يك سال گذشته دنبال شده است اول توجه به نظرات كارشناسي هنرمندان تئاتر، نيازهاي آنان و بهرهگيري از مجموع استعدادهاي تئاتري كشور و دوم توجه لازم به مباني فرهنگ ديني و ملي در عين اعتقاد به توسعه تئاتر و جذب امكانات در حد مقدورات و امكانات كشور به نظر من پيگيري همين اصول موفقيت بزرگي براي مديريت كنوني تئاتر كشور است كه بايد از آن حمايت شود. انتظار شخصي من از هنرمندان عزيز و مديريت كنوني تئاتر اين است كه از حواشي بپرهيزند و از فرصت به دست آمده براي اعتلاي تئاتر كشور نهايت استفاده را ببرند.
با توجه به مسئوليت شما در جهاد دانشگاهي و فرهنگستان هنر و شوراي عالي انقلاب فرهنگي، همكاري هر يك از اين مراكز با مركز هنرهاي نمايشي چگونه است؟
در مجموع اين مراكز از مجاري ذيربط خود ارتباط پيوسته و خوبي با مركز هنرهاي نمايشي دارند. اين امر به دلايلي در گذشته چندان استحكام نداشت اما در حال حاضر ارزيابي من از اين ارتباط خوب است.
در يك ارزيابي كلي، فضاي تئاتر حال حاضر با دوره مديريتي شما در سالهاي گذشته دچار چه تغييراتي شده است؟
اطلاعات من پيرامون فضاي فعلي تئاتر كشور چندان كامل نيست اما به هر حال گذشت زمان تغييرات زيادي را به بار آورده است. از جمله تغييراتي كه براي من بسيار خوشايند است توجه فوقالعاده رسانههاي جمعي به هنر تئاتر است. اين امر در گذشته فوقالعاده ناچيز بود. امروز رسانههاي ما سخاوتمندانه به تئاتر ميپردازند كه جاي شكر و سپاس دارد. تغييرات ديگري را نيز ميتوان برشمرد كه در اين مجال فرصت پرداختن به آنها نيست.
تئاتر در حال حاضر بيش از هر چيز نيازمند چه اقداماتي از سوي مديريت آن است؟
مهمترين اقداماتي كه در حال حاضر ميتواند به عنوان برنامههاي كوتاه مدت و ميان مدت پيگيري شود، عبارتند از:
1- توجه به تئاتر شهرستانها
2- پيگيري تشكيل گروههاي تئاتري
در درازمدت هم اعتقاد دارم تا ما به تشكيلات سازمان تئاتر كشور زير نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي اقدام نكنيم، برون رفت از مشكلات تئاتر امكان پذير نخواهد بود. جالب است بدانيد از جمله مواردي كه از حدود چهل سال پيش در صحنه تئاتر كشور تقريباً تغييري نكرده است، مطالباتي است كه از سوي هنرمندان تئاتر از يك سو، مسئولان از سوي ديگر و مخاطبان تئاتر يعني مردم مطرح ميشود.
جمعبندي من اين است كه تامين مطالبات هنرمندان، مسئولان و مردم امكانپذير نيست مگر آن كه تئاتر در كشور ما به ارتقاء جايگاه سازماني دست يابد. فكر ميكنم اين نوشداروي تئاتر كشور ماست و مباد كه پس از مرگ سهراب فراهم گردد!
نوشته شده در چهارشنبه هشتم شهریور 1385ساعت 17:57 توسط توحید معصومی
|
درباره وبلاگ
منوی اصلی
پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
پیوندها
 |
POWERED BY BLOGFA.COM |
|